Programmabegroting 2011

Penny wise and pound foolish, zo klinkt een bekend Engels gezegde. Kennelijk raakt dit gezegde in tijden van crisis wat uit beeld. Het is een illustratie van korte termijn denken: op de korte termijn winst behalen en op de lange termijn zien we wel weer verder.

Korte termijn denken

Deze hele crisis lijkt veroorzaakt te zijn door aanhangers van het korte termijn denken. U weet hoe het in het bankwezen heeft gewerkt: snel winst halen, gauw die bonus pakken, aftikken op afgesproken resultaten op de korte termijn, maakt niet uit als je de targets maar haalt. Wat er op lange termijn gebeurt is niet interessant. En daar plukken we nu allemaal de wrange vruchten van.

Tegelijkertijd lijkt een aantal mensen de gevolgen van die crisis met hetzelfde type denken te willen bestrijden, als die de crisis veroorzaakt heeft. Kijken naar korte termijn effecten, nu beperken op kosten, zodat we op korte termijn weer onze resultaten binnen halen. Wat op lange termijn gebeurt, is minder interessant. Niet teveel investeren in de ontwikkeling van medewerkers, want dat kost alleen maar geld. Vooral niet meer Fte’s, nee eerder extra schrappen. Dat daarmee samenwerkingsprocessen, motivatie en resultaten inzakken op de langere termijn, het zij zo. Nu is de winst binnen, toch? Langer vooruitkijken is lastig en daarvoor is geen tijd en geld beschikbaar, want het is …….. juist crisis.

Mijn voorbeelden van penny wise, pound foolish?

1. Nu schrapen bij een vrijwilligers organisatie als Humanitas gaat ten kosten van hun opgebouwd netwerk. En de gevolgen? Moeten we dat weer laten herstellen door professionals?

2. Het nu sluiten van een bibliotheekfiliaal levert ons iets op, maar wat kost het ons aan programma’s voor herstel taalontwikkeling van onze jeugd

3. Het verschralen van de inburgering. Inburgeraars zullen daardoor minder goed NL leren en daardoor minder snel op de arbeidsmarkt kunnen participeren en daardoor sneller instromen in de bijstand. Nu vangen straks uitkeren.

4.Het nu snijden in Welzijn en de maatschappelijke effecten daarvan straks mogelijk weer repareren. (Deze bezuiniging wil ik straks tegen het licht houden) .

Wij worden daar niet vrolijk van. Het komt me ook niet effectief of zelfs professioneel over. Begrijp ons goed, wij kunnen ons heel goed voorstellen dat wij kostenbewust te werk gaan en kritisch onze begroting op bezuinigingen screenen en zoeken naar manieren om dat op een verstandige manier te doen. De begroting moet immers sluitend zijn. Wij begrijpen de druk die onder invloed van de financiële crisis heerst. Wij begrijpen ook de behoefte om snel zichtbare resultaten te behalen. Maar wij zien ook wat de gevolgen van korte termijn successen op de langere termijn kunnen zijn en welke schade en dus extra kosten dat over een aantal jaren kan betekenen. En ik hoop dat we met elkaar wat verder durven te kijken dan het volgende kwartaalresultaat.

En ook daar waar pounds te verdienen zijn….. .. soms moeten we penny’s investeren omdat het mogelijk pounds in de toekomst kan opleveren. Ging de kosten niet voor de baten uit?

Effecten bezuinigingen

Naast de penny wise, pounds foolish. Wil ik niet alleen het termijn denken aan de kaak stellen maar ook de manier waarop er bezuinigd wordt.

Een bezuiniging die ik er uit wil lichten is die op Stichting Kwartier Zorg en Welzijn:

Mevr Seljee gaf, bewust of onbewust, afgelopen week precies aan wat we in de ogen van de ChristenUnie fout doen. Ze zei: (ik probeer u zo goed mogelijk te citeren) tijdens de gezondheidsboulevard discussie”: “we maken ons nu wel druk over de jeugdsoos, maar misschien kan stichting Kwartier Welzijn en Zorg deze misschien niet eens open houden”.

Precies: Wij bezuinigen een ton, boeken de winst in, maar hoe de Stichting dit bezuinigd…………….. tja….. als het geld maar binnen komt……… Mag het ten koste gaan van: de ouderenadviseurs? Sluiten ze de jeugdsoos? Trekken ze de randgroepjongerenwerker uit het veld? Verdwijnen de buurt en wijkwerkers? Beknibbelen ze op de sociale activering?

Maar beste collega’s : Waar zijn onze! Kaders? Wat vinden wij! dat ondanks de bezuinigingen minimaal moet blijven? Alles mag verdwijnen maar niet…………………..

Kerntaken

Wat moeten wij binnen welzijn eigenlijk wettelijk doen? Wat zijn precies de bezuiniging zoals ik ze zonet heb opgesomd? Wat zijn de effecten van de bezuinigingen op lange termijn? Hoeveel gemeentelijk beleid loopt er nu op elk programma? Wat vinden wij wat daarvan weg kan?

Gemeente Tilburg heeft dit voor hun Raad heel goed in beeld gebracht. De gemeente Tilburg heeft per programma begroting precies aangegeven wat zij wettelijk moeten doen. Hoeveel geld ze krijgen en waaraan dat dus wordt besteed. Daarnaast staat er duidelijk hoeveel geld er daarnaast waaraan nog wordt besteed. Helder.

En zo moeten wij ook aan de slag. Ons inziens kunnen wij dit alleen met een kerntakendiscussie. Wat moeten we en wat willen we Wat houden we instant, wat doen we niet meer.

Dit is onze inleiding op een motie die wij indienen samen met de VVD. Zij zullen met hun eigen insteek komen waarom zij voor een kerntakendiscussie zijn. Misschien overlap, misschien vanuit een ander licht, maar wel een kerntakendiscussie.

Tot slot:

Je kunt op twee manieren rijk worden: 1 door geld wat je niet uitgeeft en 2. Door wat er binnen komt. We moeten dus niet alleen kijken naar waar we op kunnen bezuinigen maar we moeten ook onderzoeken waar we extra binnen kunnen krijgen. Benutten wij bv wel optimaal van alle ESF subsidies? Wat als wij nu een gemeente 12 zouden zijn geworden. Interessant zou dan zijn waar de provincie ons op zou laten bezuinigen maar ook waar wij nog inkomsten zouden kunnen laten genereren. Het eerste waar zij naar zouden kijken is of wij onze belastingruimte wel optimaal benutten. Met onze 63e plek op de Coelo lijst zou de eerste opdracht zijn: belastingen omhoog.

 Samenvattend:

De ChristenUnie wil niet alleen begroten met korte termijn bezuinigen maar kijken naar bezuinigen/ begroten op lange termijn

De ChristenUnie wil eerst weten wat de gevolgen zijn van de bezuinigingen/beleid voor we daar mee kunnen instemmen

De ChristenUnie wil middels een kerntakendiscussie helder krijgen wat wij wettelijk moeten doen en welk bedrag daarnaast over blijft zodat afgewogen kan worden wat wij nog wel blijven bekostigen

De ChristenUnie wil niet alleen kijken naar wat er niet meer uit mag aan geld maar hoe wij geld kunnen genereren.