Mijn reactie over het coalitieakkoord 2010-2014

In de afgelopen periode hebben de nieuwe raadsleden de ruimte gehad om informatieavonden te volgen om zich in te werken als raadslid. Één van die avonden ging over je presenteren en debateren. We kregen onder andere het filmpje zien van Marten Luther King. Voor diegene die bij de informatieavond met de bestuursacademie waren wil ik zeggen. “I don’t have a dream but I do have a recipe”.

Ik zal mij eerst even introduceren voor de nieuwe Raadsleden onder ons, en dat zijn er nog al wat. Maar diegene die mij wel kennen vanuit de commissievergaderingen weten dat ik nogal visueel ben ingesteld en dat ik dit gemeente huis vaak voorstel als een keuken waarin wij van alles bereiden voor onze inwoners. Ik heb daarbij steeds het belang aangegeven dat je moet uitleggen wat hier wordt gebrouwen, waarom je de keuze voor die ingrediënten hebt gedaan, wat het heeft gekost en waarom het volgens jouw zo voedzaam is en goed om te nemen.

Ook heb ik gezegd dat ik vaak de samenhang miste van wat wij hier brouwden. Ik heb met regelmaat benoemd als we een raadsvoorstel behandelden dat ik vond dat we “soms het over de balletjes ging, soms over de vermicelli maar uiteindelijk wisten we nog niet goed wat voor een soep ons werd opgediend en hoe heet we die moesten eten.

Dit mag u misschien een ongebruikelijk manier vinden om het coalitieakkoord te bespreken, maar ik wil het graag even op mijn eigen wijze aan de vork steken.

En deze wat ongebruikelijke inleiding sluit wel exact aan bij onze visie op dit collegeprogramma. Het is zó ontzettend op hoofdlijnen opgezet en zit nog zó vol van zaken die moeten worden uitgezocht. Het lijkt wel een opsomming van veel ingrediënten die we willen opdienen, opgeschreven in dit kookboek voor 4 jaar, alleen over de bereidingswijze zijn we er nog niet uit. Ook politiek gezien kan deze coalitie nog onder stoom komen , maar zij kunnen op hun beurt de oppositie er nog in laten sudderen cq smoren. Ook Raadsvoorstellen kunnen nog even snel weer gewokt worden zodat het heel vlug wordt opgediend “omdat het de volgende maand alweer wettelijk verplicht voer is”. Kortom we kunnen nog alle kanten er mee op. Oftewel op z’n Hoogezandst gezegd: “Het kan nog van mous tot baklava”.

Over ons als Christenen wordt vaak gezegd dat wij het zoutend zout moeten zijn.

En dat hadden wij ook graag de komende 4 jaar willen zijn in deze coalitie. Wij hadden graag oa met de partij die ook al “een brouwer” in hun midden heeft, gezonde voedzame maaltijden willen bereiden voor onze gemeente. Met ons een onsje meer geïnvesteerd in een CJG en met een voedzame wethouder jeugd en gezin omdat onze jeugdproblematiek de ChristenUnie zwaar op de maag ligt. Wij hadden iets meer klinkende munt toegevoegd voor de fietsenstalling en het niet zo summier afgewogen als nu. Een pond meer preventief beleid en extra inzet op omzien naar elkaar als samenbindende gelatine.

Met ons als ChristenUnie had u het deze vier jaar nog meer op smaak kunnen brengen, maar er waren onder u die dat te kruidig vonden en principieel kozen voor een zoutarm dieet.

Ik gaf u al aan dat wij het zoutend zout moeten zijn. Wij zullen dan ook niet de komende vier jaar

Alleen maar ongezouten kritiek leveren. Wat goed smaakt zullen we benoemen en wat wij ongezond vinden daarvoor zullen wij onderbouwd adviseren om het niet te nuttigen. We hopen echter wel dat het college de komende jaren de moed heeft om revolutionair te gaan kokkerellen en ons bij veel onderwerpen een keuze menu zal opdienen zodat er nog iets te kiezen valt. Geen hapklare brokken zoals de afgelopen jaren geserveerd.

We weten dat het de komende vier jaar schraalhans keukenmeester zal worden. Geen vetpot en weer tijd voor kliekjes. Maar daarin zit ook de uitdaging om van weinig nog iets goeds en lekkers te maken. College verras ons.

Wij realiseren ons dat de bezuinigingen werken als een crash-dieet. Soms even bitter noodzakelijk. Maar…………. Zodra wij ook maar enig signaal krijgen van maatschappelijke scheurbuik dan zullen wij daar aandacht voor vragen. Wij wensen derhalve de nieuwe keukenbrigade veel sterkte en ons allen een gezegende maaltijd.

Vooruitlopend op de installatie van de wethouders willen wij hun nu al vertellen dat wij van de ChristenUnie ze straks graag een presentje overhandigen. De ChristenUnie word vaak gekoppeld aan spruitjeslucht en tradities. Een traditioneel cadeau bij het aangaan van een verbintenis is op een trouwdag een peper en zoutstel. Ook wij gaan nu weer voor 4 jaar een verbintenis aan en daarom een peper en zoutstel van ons (met nadruk natuurlijk op het zout (maar bij niet goed functioneren zullen wij u dat natuurlijk gepast inpeperen). We hebben gekozen voor een stel in stenen want het maakt niet uit of de ChristenUnie in de coalitie of oppositie zit : op ons kun je blijven bouwen”

Derk Eimers reageert in zijn webblog op de raadsbijdrage van de ChristenUnie http://community.villamedia.nl/blog/derk-eimers/12-5-2010/spijzen-der-gemeente